Het verhaal van de "de Dodo" (Raphus Cucullatus)

Hoewel de Dodo 300 jaar geleden is uitgestorven zijn deze duifachtige vogels zeer populair. Je vindt de Dodo terug in kleding, verhalen (zoals Ellis in wonderland), postzegels en wat al niet. Op 1 mei 1598 vetrok vanaf Texel een vloot van 5 schepen.

Na een lange stormachtige reis zag de bemanning op 17 september 1598 land. Op de ochtend van de 19e september ging men, hoewel men volgens de berekeningen dacht men zich ergens anders zouden bevinden, aan land van een nieuw ontdekt eiland. Na beraad werd dit eiland benoemd tot Mauritius.    

Lekker?
Tijdens de jacht stuitte men op een merkwaardige vogel. Afgaand op het opvallende hangende achterwerk werd de vogel Dodears genoemd. In de loop der tijd werd deze naam omgedoopt tot Dodo. Voor de verandering van deze naam zijn verschillende theorieën. Doordat de vogels niet konden vliegen en door hun bouw maar traag konden wegrennen waren ze een gemakkelijke prooi. Vanwege de slechte smaak kreeg de vogel de bijnaam Walghvogel (dit kan natuurlijk ook aan de kok hebben gelegen).

Het Einde    
Met het paradijselijke eiland is het, met de dieren die er leefden nooit meer goed gekomen. Door de import van vreemde dieren en de veranderingen in het ecosysteem hadden de toenmalige bewoners er ineens ongekende vijanden bij. Op 2 oktober 1688 (90 jaar na zijn ontdekking) werden de laatste waarnemingen van de Dodo gedaan.

Wat weten we nog?

Omdat er tijdens het bestaan van de Dodo maar weinig aantekeningen zijn gemaakt van zijn verschijning zijn er in de loop der tijd allerlei varianten van de Dodo opgetekend. De lokale bodemsamenstelling is ook niet gunstig voor het lang goed houden van botten en schedels. Hierdoor zijn weinig onderdelen van de Dodo bewaard gebleven. Het zal dan ook altijd gissen blijven hoe de vogel er echt heeft uit gezien.
Wil je nog meer weten?
Klik op de onderstaande teksten en je vindt nog meer over de Dodo.






Tragedy of the Dodo
BBC
Wikipedia
Postzegels
Mauritius
Naturalis
informatie
Dodoskelet